LDD Oostende

LDD Familiedag/boottocht

Op zondag 19 september is de eerste LDD Familiedag met een gezellige boottocht over de Schelde.

Excursieboot "Verdi" vertrekt om 11u te Temse en vaart dan naar Dendermonde om rond 15 opnieuw aan te meren in Temse. Aan boord kan een maaltijd genuttigd worden en is er kinderanimatie voorzien.

Inschrijven kan via jackie.boeykens@telenet.be

Als de euforie wegebt, drijft de waarheid boven

De FIFA-delegatie is naar huis. Het is nu met toegeknepen voetbalbillen afwachten op het definitieve oordeel van 24 wijzen die op 2 december het W.K. moeten toewijzen. De toezeggingen en beloftes van onze regering werden met een hoerasfeertje verpakt in een bidbook en beslist in de coulissen van de wetstraat. Wie een kritische vraag stelde werd als verzuurd omschreven door sportief journaille, genre Peter Vandenbrempt, die vreesde dat elke negatieve noot hun hoogmis van 2018 zou doen mislopen. De penaltystip is de navel van hun sportieve denkwereld. Ondertussen zijn er wat documenten opgedoken, zoals een nota van de Inspectie van Financiën aan de Ministerraad en een navenante nota van de Eerste Minister over het W.K. Voetbal 20/08/22 – Government Guarantees/Declaration. (Deze worden hier als bijlage toegevoegd). Maar vooraleer daar dieper op in te gaan, nog eerst een sfeerbeeld van de sportieve ommegang. Bij gebrek aan echte stadions werden de 5 FIFA bobo’s afgeleid naar het stadion van Tempo Overijse. Een veredeld patattenveld in vergelijking met Wembley (London), Camp Nou (Barcelona) of Luzhniki (Moskou), de pronkstukken van de concurrerende landen. Die stadions, daar gaat het eigenlijk om. Niemand heeft tot nog toe geantwoord op de vraag wie de investeringen in de zes Belgische voetbaltempels zal ophoesten. Volgens de nota van de eerste minister aan de ministerraad ( 20.4.2010-nota 2008 A0133004) worden de kosten daarvoor op 440 tot 880 miljoen geraamd. Een ruime marge zou je zeggen. Als je bedenkt dat de kostprijs voor het Antwerps justitiepaleis op 77 miljoen euro en het Gents Justitiepaleis op 49 miljoen euro geraamd werd en uiteindelijk respectievelijk 280 miljoen euro en 155 miljoen euro kostten, is schrijven met een vork geen nutteloze bezigheid. De verbouwing van het Wembleystadion in London kostte bijvoorbeeld een miljard euro. De realiteit overtreft de fictie. Club Brugge had een prachtig plan om met eigen middelen (door de verhuur van commerciële ruimtes onder de tribunes) een stadion te bouwen zonder subsidies. Door de kortzichtigheid van politici en belangengroepen, genre UNIZO & CO, werd het idee gekelderd. Een compromis om te delokaliseren naar het Chartreusegebied werd door de Vlaamse Commissie Ruimtelijk Ordening afgeschoten. Pikant detail: de belastingbetaler zal nu eventueel opdraaien voor de bouwkosten, geraamd op circa 140 miljoen euro. Minister-president Chris Peeters, de vroegere baas van UNIZO, heeft het dossier naar zich toegetrokken. Wat dit betekent, leert de ervaring; na 14 jaar bakkeleien en 100 miljoen euro studiekosten weet men nog altijd niet of er een bruggetje over of een tunneltje onder de Schelde komt. Wat we zelf doen, doen we beter. Op de Antwerpse petrochemie site waar de nieuwe voetbaltempel aan de Schelde moet komen is men nog niet aan een bodemattest toe en in Gent heeft men al voor de derde keer de eerste steen gelegd. De Arteveldestad heeft blijkbaar een financieringsprobleem. Geen wonder dat het gras groener is, en de druiven minder zuur zijn bij Tempo Overijse.

Belastingbetaler draait op voor vismijnverliezen

Vandaag vrijdag 27 augustus staat de vereffening van de Oostendse vismijn op de agenda van de gemeenteraad. Dat is een gevolg van een beslissing van de Europese Commissie, die oordeelde dat de vismijn onrechtmatige staatssteun genoot. Volgens Jean-Marie Dedecker bewijst het dossier dat hij het al jaren bij het rechte eind heeft, visserijschepen Yves Miroir nuanceert.

„De Europese Commissie heeft de Oostendse Vismijn veroordeeld tot het terugbetalen van alle onterechte overheidssteun aan de stad”, opent Jean-Marie Dedecker, die al jaren tekeergaat tegen wat hij het „wanbeleid” in de vismijn noemt. „Het Autonoom Gemeentebedrijf Vismijn Oostende (AGVO) dient 5.280.366 euro terug te betalen en dochterondernemingen nv Exploitatie Vismijn Oostende (EVO) en nv Pakhuizen respectievelijk 9.269.945 euro en 8.982.840 euro. Deze bedragen zijn dan nog exclusief terugvorderingsrente. Maar de vismijn kan die bedragen niet terugbetalen aan de stad en mag dan ook van geluk spreken dat de Europese Commissie ermee akkoord gaat dat de drie bedrijven enkel in vereffening worden gesteld. Dat betekent dat de Oostendse belastingbetaler moet opdraaien voor alle verliezen.”

„In het verleden liepen de verliezen al hoog op : 17.330.133 euro voor het AGVO, 3.631.718 euro voor de nv EVO en 475.000 euro voor nv Pakhuizen. Dat maakt samen 21.436.851 euro. Met de vereffening zullen er nog enkele miljoenen bijkomen”, verwacht Jean-Marie Dedecker. „Er moet nu worden uitgekeken wat nog te gelde kan worden gemaakt. Zeebrugge – dat de vismijn ondertussen heeft overgenomen – zal nog zo’n 565.000 euro betalen voor materiaal dat in de vismijn staat. Er staan nog leningen aan reders open voor een bedrag van 956.439 euro. Meer dan de helft daarvan is niet meer recupereerbaar. En dan zijn er nog diverse openstaande schulden. Vergeet niet dat de stad ook de vismijnsite met 50.000 m² aan gronden én de gebouwen heeft moeten verkopen aan het Vlaams Gewest. Het stadsbestuur heeft daarvoor 7.254.891 euro ontvangen, waarvan 3.500.000 euro in geld en 3.854.891 euro in overnames van leningen. In totaal schat ik de verliezen op 30 tot 35 miljoen euro. Dit is één ramp.”

Wanbeheer

„Hiermee is uitgekomen wat ik al jaren zeg”, meent Dedecker. „We zijn onze vismijn en 50.000 m² gronden kwijt, we verloren 21 miljoen euro en moeten nu nog opdraaien voor alle schulden. Op termijn kunnen er nog gerechtelijke vervolgingen bijkomen ook, maar dat zal nog even duren, want schepen Miroir vroeg nog bijkomende onderzoeksdaden. Het is nog niet bekend welk bedrag de stadskas nog zal moeten ophoesten om de putten te dempen. Voor AGVO alleen gaat het om 2 miljoen euro. Maar daar zullen wel nog enkele miljoenen bijkomen. Wellicht zullen ze weer een stuk grond verkopen om alles te kunnen betalen. Maar zo wordt de stad weer armer gemaakt. We kunnen hier echt spreken van wanbeheer en van diefstal van het geld van de belastingbetaler.”

Jean-Marie Dedecker is wel zeer te spreken over de plannen die de Zeebrugse Visveiling heeft voor Oostende. „Het is goed dat er een kleine vismijn behouden blijft en een cluster aan nevenactiviteiten komt, maar daar heeft de stad geen verdienste aan. Integendeel, de Oostendenaar betaalt het gelag en Zeebrugge wint eraan. De Vlaamse overheid heeft hen de vismijnsite voor een appel en een ei ter beschikking gesteld. Maar het is een zegen wat Zeebrugge er wil doen. En het is ook een zegen dat de vismijn niet meer in handen is van dit onbekwame stadsbestuur. Yves Miroir moet onmiddellijk aftreden wegens onbekwaamheid, maar ook de andere bestuurders van de vismijn – onder wie politici van alle andere partijen – mogen een mea culpa slaan. Ofwel hebben zij de ogen gesloten, ofwel zijn ze onbekwaam. Want alles gebeurde met hun medeweten. Denk maar aan de leningen bij de Kaupthing Bank om een boot te kopen met zeehondenjacht als specialiteit.”

Voor Jean-Marie Dedecker is het duidelijk : „Het stadsbestuur had de vismijn enkele jaren geleden al moeten privatiseren. Maar nee, ze hebben zelf privé willen spelen. En dat mag niet met staatssteun. Het klopt dat ik destijds op de gemeenteraad ingestemd heb met de plannen om de vismijn te runnen via een autonoom gemeentebedrijf, maar ik ben nooit akkoord gegaan met een uitbating op onwettige wijze, met subsidies en overheidssteun.”

(Bron: De Zeewacht)

Wie slaat de bal mis?

De civilisatie van een samenleving is af te lezen aan de mate van vernedering die mensen bij een hofceremonieel dienen te ondergaan. Toen ik het voetbalkruim der Lage Landen (Cruyff, Van Himst, Rijkaard & co) op 14 mei l.l. per fiets als bedelstudenten op audiëntie zag gaan bij voetbalpaus Sepp Blatter moest ik denken aan de bovengenoemde wijze woorden van de Engelse diplomaat Harold Nicolson. Onze sjotters overhandigden elk met de nederigheid van een misdienaar, net niet geknield, een bidbook, of liever een bedelboek aan Zijne Voetbalheiligheid. De schaamtegrens van de poldervoetbalbobo’s ligt boven en onder de Moerdijk blijkbaar ver onder de zeespiegel.